من دیگر نیستم
شب قبل از خداحافظی با غلامرضا مدتی کنار هم نشستیم و گفت و گو کردیم. مداحی بسیار زیبایی توسط یکی از رزمندگان صورت گرفت، که ما مدتی گریه کردیم و عقده های دلمان را خالی کردیم و بعد خداحافظی کردیم. غلامرضا آنجا آشکارا نشان می داد که این خداحافظی، آخرین خداحافظیش است. او به من گفت: علی اصغر می دانم که همیشه توی این راه هستی ولی باز هم می گویم، نکند حضرت امام را تنها بگذاری. من با شوخی گفتم: حالا تو چی؟ گفت: من دیگر نیستم. این حرف او، مرا به شدت تحت تاثیر قرار داد و ادامه داد: خدایا! امیدوارم که جنازه من به سبزوار برنگردد.