خودم را گم می کنم!

مهدی شش هفت سال بیشتر نداشت که کاری را به اشتباه انجام داده بود و مادرم او را دعوا کرد. مهدی با بغض رو به مادرم کرد و گفت: من می روم و خودم را گم می کنم! او بیرون رفت و ما تا ظهر مشغول انجام کارهای خود بودیم که متوجه شدیم هنوز به خانه برنگشته است. اطراف خانه را گشتیم ولی او را نیافتیم. تا ساعت 2 بعدازظهر همه صبر کردیم، ولی اثری از او نبود. با خود گفتیم: شاید راستی راستی خودش را گم کرده است. فکر کردیم شاید به پارکی که نزدیک منزل بود رفته است ولی آنجا هم نبود. به ناچار به کلانتری محل اطلاع دادیم. ساعت 5 بعدازظهر ازکلانتری تماس گرفتن و مشخصات بچه ای که پیدا کرده بودند را دادند و ما فهمیدیم که مهدی است. او به راستی خودش را گم کرده کرده بود.