خستگی ناپذیر

محمدهادی مسئول تخریب بود.کارهای مربوط به انفجارات و مین و … را انجام می داد. با کمک بسیاری از رزمندگان شب تا صبح را فعالیت می کردند و در خط جداگانه در حدود چهار تا پنج کیلومتر با بچه ها در حال انجام وظیفه بودند و جلو خط را مین می کاشتند. محمدهادی تمام این بچه ها را سازماندهی می کرد و این دو خط را همزمان راهنمایی و هدایت می نمود. می دانستم که چند شب است که نخوابیده و خستگی بر او چیره شده بود. از او خواستم که بخوابد و وظیفه اش را به من محول کند، ولی او گفت: نه، می دانی که اگر این دو گروه کوچکترین اشتباهی کننده و با هم برخوردی داشته باشند چه می شود؟ فاجعه می شود! تا صبح با سختی و تلاش بسیار کار کرد. هنگام خواندن نماز صبح چند بار به خواب رفت. هر بار او را برای نماز بیدار می کردم و سرش را به اطراف تکان می داد و نماز را از سر می گرفت تا این که سلام نماز را داد و در کنار سنگر نشست و با خیال راحت پس از پایان کار به خواب رفت.