کفش های نو
مهدی هر وقت که به مرخصی می آمد، سعی می کرد حتماً تا مشهد برای زیارت امام رضا (ع) برود. یک بار که قصد رفتن به مشهد داشت، دوستش به او گفت: بهتر است کفشهای نویی که خریده ای با خود به مشهد نبری، چون آنجا شلوغ است و ممکن است کفشهایت گم شود و یا کسی آنها را بردارد. مهدی با لبخند جواب داد: نه کفشهای من را هیچ کس نمی برد. وقتی که از مسافرت برگشت، دمپایی به پا داشت. ما همه با دیدن پاهای بی کفش او خندیدیم وگفتیم : کفشهای نوت چه شد؟ او گفت: بنده خدایی لازم داشت کفشهایم را به او دادم و خودم با دمپایی آمدم.