لباس مقدس سبز پاسداری

شب عروسی حسین بود. او هیچ کارتی را بین اقوام و فامیل و همکاران توزیع نکرده بود. فقط به تمام برادران سپاه اعلام کرد که امشب عروسی من است و همه دعوت هستید. با عده ای از برادران سپاه و روحانی بزرگوار آقای برقبانی به مجلس عروسی رفتیم. رسم بر این بود که لباس دامادی را در سینی گذاشته همراه با گل و اسپند و شیرینی بیاورند و در حضور بزرگترهای فامیل لباس بر تن داماد کنند. حسین را دیدم که لباس اتو کشیده ای بر تن کرده بود و ریشش را خط گرفته بود و خنده لحظه ای از لبانش جدا نمی شد. چهره ای بسیار شاداب و دوست داشتنی پیدا کرده بود. دو نفر از بزرگترها را دیدم که سینی بزرگی را روی دست می چر خانند و می آورند. پارچه خوش رنگی روی سینی افتاده بود. همه صلوات فرستادیم و منتظر بودیم پارچه را بردارند تا لباس دامادی حسین را ببینیم. وقتی پارچه برداشته شد لباس سبز رنگ مقدس پاسداری نوی را دیدیم که در کنار پوتین ها به زیبایی چیده شده بود. روی آن پر از شکلات و گل بود. حسین لباس پاسداری را پوشید و به دنبال عروس رفت. آنها عروسی بسیار ساده ای مانند حضرت علی (ع) و حضرت زهرا (س) برگزار نمودند و زندگی را به برکت نام خدا و لباس مقدس سبز پاسداری شروع کردند.