آرزو

آن روز که همراه علیرضا در تلاطم نسیم و عطر گلزار شهداء قدم به قدم آرامگاه های دوستان را یکی پس از دیگری پشت سر می نهادیم احساس عجیبی را پشت تشییع جنازه شهید زمردیان (باجناق او) داشت. علیرضا با لحنی غمگین گفت: ای کاش ما روی این تخت دراز کشیده بودیم و آخر هم به آرزویش رسید. علیرضا از مردان آسمانی بود.