فرازی از وصیت نامه شهید مهدی محمدرضایی : پروردگارا ! تو را شکر که در این کاروان مسافری هستم که مقصدش و حرکتش و رهبرش تماماً جلب رضایت خداوند است.
بهزاد شهادت را لطفی می دانست که از جانب خداوند نصیب بنده اش می شود. او در اواخر عمرش مدام این بیت شعر را زمزمه می کرد: مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک / چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم