عبادت
بعد از انجام هر ماموریتی به زادگاه حسین یعنی روستای ریوند می رفتیم و تا شب را در خانه او استراحت می کردیم و صبح عازم ماموریتی دیگر می شدیم. وقتی آنجا می رسیدیم حسین می رفت و تا لحظاتی طو لانی باز نمی گشت. سراغ او را از اهل خانه گرفتیم و متوجه می شدیم که او در حال عبادت است. مردی که از صبح زود پا به پای ما لحظه ای استراحت نکرده بود و خستگی تمام تنش را به درد آورده بود، برای رفع تمام خستگی هایش به سجاده و جانماز پناه می برد. زندگی او الگوی حقیقی ماست.