گواهی خستگی ناپذیری
مهدی آن قدر کار می کرد و کم می خوابید، که گاهی اوقات هنگام راه رفتن او احساس می کردم در خواب راه می رود . او چند دقیقه را برای استراحت کافی می دانست و اگر می خوابید ساعت معینی را تعین می کرد تا او را از خواب بیدار کنیم. طبق برنامه کار می کرد و بسیار منظم و دقیق بود، خستگی ناپذیر بود و در تمام مسائل اجتماعی بسیاری از جهادگران گواهی این حقیقت هستند که مهدی تلاشی بی پایان برای رسیدن به اهدافش داشت.