گریه به حال خودم
به دلیل مجروح شدن در منطقه به بیمارستان اعزام شدم. مدتی بستری بودم که مهدی به ملاقاتم آمد. نامه ای هم برای من نوشته بود با این مضمون که از استقامتی که در جبهه نشان داده بودی خوشحال شدم، او اظهار لطف بسیار به من کرد. من به او گفتم: مهدی آقا! ما که سعادت نداشتیم و پشت جبهه ماندیم. او را دیدم که گریه می کند. از او پرسیدم: چرا گریه می کنی؟ او گفت: به حال خودم گریه می کنم که هنوز زنده هستم و شهید نشده ام.