قناعت

مهدی بسیار قانع بود. با اینکه من خودم خیاط بودم، وقتی برایش لباس نو می دوختم تا زمانی که لباس قبلی اش قابل استفاده بود، لباس جدید را نمی پوشید و آن را به دوستان بی‌بضاعت هدیه می داد. در هنگام تحصیل نیز در ایام تعطیلی به همراه دوستانش به مناطق جنوب شهر می رفت و در امر خانه سازی به افراد مستضعف و محروم کمک می‌کرد و گاهی نیز برای جمع آوری محصولات روستاییان به روستاهای محروم می شتافت.