غرق در عبادت

وقتی سیدابراهیم به عبادت مشغول می شد او بود و خدای خودش و عشق پاکی که رنگ سجاده اش را با اشک چشمانش روشن می ساخت و غرق در عبادت می شد. به گونه ای شب زنده داری می کرد که هیچ کدام از اعضای خانواده متوجه نمی شدیم که چه موقع نماز شب می خواند.