فرازی از وصیت نامه شهید حسین برآبادی : سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز / مرده آنست که نامش به نکویی نبرند
برادر محمدرضا، شبی او را را خواب می بیند (بعد از شهادتش) که آمده و یک جایی گوشه حیاط دراز کشیده به او می گوید: داداش شهادت چطور بود؟ محمدرضا در جواب می گوید : داداش شربت شهادت خیلی شیرین بود .