پای رفاقت

فرمانده ابراهیم برایمان تعریف می کرد که در زمان عقب نشینی سید محمد دوست ابراهیم مجروح می شود و ابراهیم زخم او را با چفیه می بندد و محمد را بر پشت خود سوار می کند و به عقب بر می گردد. در همین حال تیری به پای ابراهیم نیز اصابت می کند و با مشقت و سختی زیاد در حالیکه محمد را بر دوش داشت خود را به بالای تپه ای می رساند. و در همان جا محمد را روی زمین دراز می کند و خودش هم کنار او می خوابد. بچه ها خیلی به ایراهیم اصرار می کنند که خودش را نجات دهد اما ابراهیم قبول نمی کند و می گوید اگر نیروی کمکی بیاید هر دو به عقب بر می گردیم در غیر این صورت همین جا می مانیم و دفاع می کنیم. فرمانده ابراهیم در ادامه صحبتش گفت ما به عقب برگشتیم و روز بعد هنگامی که برای کمک به آن منطقه رفتیم هیچ اثری از ابراهیم و سید محمد نبود.