زخمی که درد نداشت

محمد در جبهه مجروح شده بود و در منزل استراحت می کرد. من با چند نفر از برادران پاسدار به عیادت او رفتیم. منزل پر از دوستان و آشنایانی بود که به دیدنش آمده بودند. همه از او می خواستند که راحت باشد و دراز بکشد. ولی او می خندید و می گفت: همین طور راحتم. خانه کم کم خلوت شد. دکتر جهت تعویض پانسمان آمد. زخم در ناحیه کمر بود. زخمی بسیار عمیق. زخم را که دیدیم، به شدت متاثر شدیم و گریستیم. دکتر باند بسیار بزرگی را با سر قیچی می گرفت و درون فرو می برد و داخل آن را شستشو می داد. ما حتی نمی توانستیم به راحتی نگاه کنیم. صحنه بسیار دردناکی بود. گریه می کردیم ولی ایشان رفتاری بسیار طبیعی داشت. با ما صحبت می کرد. دکتر بسیار تعجب کرده بود و می گفت: آقای فرومندی، انسان عجیبی است. من از او پرسیدیم: مگر این زخم درد ندارد؟ جواب داد: چرا، هر زخمی درد دارد ولی زخمی که در راه رضای خدا باشد درد ندارد چون برای خداست.