فرازی از وصیت نامه شهید رمضان علی نودهی : من فرزند کسی هستم که بدنش را بر روی خاک کربلا عریان کردند.
هنگام تشییع جنازه پدرم، برای آخرین بار به چهره او نگاه کردم. صورتش هنوز خندان و شاداب بود . او را بوسیدم و برای همیشه با پیکرش خداحافظی کردم.