یتیم نواز
از وقتی همسرم در جبهه شهید شد، هرگاه برادرم محسن مرا می دید، فرزندانش را هرگز نمی بوسید و در آغوش نمی گرفت بلکه تمام توجه و محبتش به فرزندان من بود .فرزندانم را در آغوش می گرفت و با خود زمزمه می کرد: چو دیدی یتیمی سرافکنده پیش / مزن بوسه بر روی فرزند خویش
