تشیع به خصوص

مدتی پس از شهادت حسین، شبی خواب دیدم می‌خواهند فرزندم را تشییع کنند و قرار است جنازه‌اش را به خانه بیاورند. از جلو خانه مان تا ۳۰۰ – ۴۰۰ متر را فرش انداختند. همه تشییع کنندگان در حالی که عبایی بر دوش و فانوسی در دستشان بود در صف‌های مرتبی می‌آمدند و حضرت امام نیز پیشاپیش تشییع کنندگان حرکت می‌کرد. پیکر شهید را آوردند اما نه در تابوت، بلکه روی یک تخته مخصوص. بعد از چرخیدن در خانه همان طور آرام برگشتند. همین که خواستم دنبالشان بروم، انگار دیواری مقابلم کشیده شد و دیگر آنها را ندیدم.