نامش را علی اکبر بگذار

من پانزده فرزند آورده بودم که خدا نخواست هیچکدام باقی بمانند و همه از دست من رفتند تا اینکه علی اکبر را باردار شدم. آخرین ماه بارداری نزدیک غروب جلوی درب خانه نشسته بودم و ناراحت بودم که مبادا این فرزند هم بمیرد. در همین فکر بودم که ناگهان سیدی را دیدم که جلوی من آمد و پرسید: خواهر چرا غمگین نشسته ای؟ ان شاالله این ماه که فرزندت به دنیا آمد، پسر است. نامش را علی اکبر بگذار. بعد من آن را به خانه دعوت کردم ایشان گفت: نه خواهرم باید بروم کاردارم. اتفاقاً وقتی فرزندم به دنیا آمد پسر بود و نامش را علی اکبر گذاشتم و از آن موقع به بعد فرزندانم باقی می ماندند.