فرازی از وصیت نامه شهید غلام علی خنده رو : در کربلا نبودیم، حالا که هستیم بیایید برویم و از قرآنمان و ناموسمان دفاع کنیم.
حسن زخمی شده بود سریع به کنارش رفتم تا کمکش کنم . ولی او به من گفت: مرا رها کن و به حمله ادامه بده. وقتی اصرار مرا دید، چفیه اش را بر روی صورتش کشید تا من از رویش خجالت نکشم.