شب آخر

درآخرین مرخصی و شب اعزام ، عباس علی رختخوابش را کنارم پهن کرد و گفت: می خواهم این شب آخر را کنار پدرم باشم. وقتی مادرش با نگرانی علت این سخن را پرسید، او گفت: مادرجان! مگر نمی خواهی فردای قیامت با حضرت فاطمه(س) هم نشین شوی. بعد به من گفت: پدرجان! مرا حلال کنید و از خدا بخواهید این شهید ناقابل را از شما قبول کند. پدر و مادرم دنیا ارزش مادی ندارد، همه با هم مهربان باشید و ناراحتی ها را دور بریزید.