دعا و توسل جمعی

در مراسم زیارت عاشورا بودیم که محمود آن قدر گریه کرد که دیگران را نیز به تاثر وا داشت. با این گریه ها احساس نیازش را بیان می کرد. از تمام کسانی که فکر می کرد آبرو و جایگاهی دارند التماس دعا داشت . در همین زیارت عاشورا آخرش که در شهرستان بود فعال تر شده بود. وقت دعا که می شد حال و هوای دیگری داشت . کمتر کسی بود که می شد آن حال دعا را در وجودش دید.