حنا شهادت

هر گاه من به سنگر علی می رفتم، او نبود. وقتی جویا می شدم، می دیدم زیر یک درخت مشغول راز و نیاز است. علاقه زیادی به دعاهای کمیل و توسل داشت. شب عملیات رزمنده ها دستهایشان را حنا می کردند. علی این کار را نمی کرد. علت را از او پرسیدم. گفت: حنای من خون من است و همان شب در عملیات به آرزوی خود رسید.