فرازی از وصیت نامه شهید علی صالح فر : حسین جان! اگر در صحرای کربلا نبودیم که یاورت باشیم، بدان که امروز آمدیم و نخواهیم گذاشت که هدف مقدست که خونت در آن راه…
زمانی که به مصلی رفتم تا ببینمش خیلی گریه می کردم. زمانی که مهدی را در بغل گرفتم، بوی عطری به مشامم خورد و مهدی چشمش را باز کرد و به من نگاه کرد. احساس کردم که مهدی زنده است.