فرازی از وصیت نامه شهید برات علی جلمبادانی : من نمی توانم شهادت برادرانم را ببینم و هیچ حرکتی از خود نشان ندهم.
کاظم جوانی بود که در آن زمان از کارگری هشتاد تومان مزد می گرفت و آن زمان گوشت ارزان بود. او گوشت می خرید و به درب خانه های مستضعفان و بیوه زنان جنوب شهر می برد و به آن ها می داد، طوری بود که همیشه از ما پول قرض می گرفت برای خرج و مخارج زندگی.