شهید مهدی بیدی

شهید مهدی بیدی فرزند محمدحسین در تاریخ 1350/01/01 در تهران و در محله چهارراه سیروس دیده به جهان گشود. پدرش انسانی وارسته بود که با پیروزی انقلاب اسلامی به سپاه پاسداران ملحق شد ولی بعدها به خاطر بیماری چشم از شغلش استعفا داد. والدین مهدی بیدی او را مقید و مذهبی بار آورده بودند. وقتی شعله های جنگ تحمیلی برافروخته شد مهدی بیدی تلاش بسیاری برای اعزام به جبهه کرد ولی این تلاش ها به خاطر سن کم نافرجام می ماند تا این که موفق شد در سال ۶۶ به مدت 9 ماه در جبهه های جنگ حاضر شود. پس از جنگ منتظر ماند تا دوباره روزی باب شهادت باز شود. ازدواج کرد و کارش لوله کشی ساختمان شد. هرچند که ۳۰ سال پیش وقتی یک نوجوان ۱۵ ساله بود، لباس رزمندگان را پوشید و به جبهه رفت و ۹ ماه در جبهه‌ها جنگید، اما به اندازه سه دهه از آن روزها و حال و هوای جبهه فاصله گرفته بود. حالا صاحب سه فرزند بنام های علی ۱۷ ساله، غزل ۱۱ ساله و ایلیا ۹ ساله شده بود و سرش به زندگی‌اش گرم بود. اما کسی درست نفهمید چطور عشق به حرم حضرت زینب سلام الله علیها و خوابی که در این باره دیده بود، او را از میان دغدغه‌های روزمره بیرون کشید و غیرتمندانه راهی سوریه کرد تا این بار نام مدافع حرم را در دفتر زندگی‌اش ثبت کند و با همین مدال افتخار هم به شهادت برسد.۱۱ ماه دوندگی کرد، به این در و آن در زد تا راهی برای رفتن به سوریه و قرار گرفتن در مقابل داعش پیدا کند. چند بار مهیای رفتن شد اما هر بار قرار به هم می‌خورد تا اینکه بالاخره رمضان سال ۱۳۹۵ قرعه به نام او افتاد و با بسیجیان عازم حرم بی بی شد. بعد از مدتی مبارزه با گروه های تکفیری و داعش در تاریخ 28 خرداد 1395به آرزویی که در دفاع مقدس داشت رسید و به شهادت رسید.