شهید عباس مجدی

شهید عباس مجدی فرزند حسن در سال 1342 در روستای راه چمن شهرستان جغتای متولد شد و در کودکی از سایه پرمهر پدر محروم گشت . تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در زادگاهش با موفقیت گذراند و پس از آن برای ادامه تحصیل در دوره متوسطه به جغتای عزیمت نمود و تا سال دوم دبیرستان تحصیل نمود . او جوانی مهربان و متین بود . به بزرگترها خصوصاً مادر خود احترام می گذاشت و در کارهای خانه به ایشان کمک می کرد . کمتر عصبانی می شد و در برابر مشکلات و کمبودها صبور و مقاوم بود ، در کارهای خیر پیش قدم می شد، ساده زیست و قانع بود . به صله رحم اهمیت می داد . با کودکان با مهربانی رفتار می کرد . از دروغ گفتن و غیبت کردن پرهیز می کرد . به نیازمندان و مستمندان کمک می کرد و مورد علاقه و احترام اقوام و آشنایان قرار داشت .
عباس در انجام واجبات دینی خصوصاً نماز و روزه دقیق بود ، از نوجوانی به گرفتن روزه علاقه داشت در نمازهای جماعت شرکت می کرد . اهل امر به معروف و نهی از منکر بود . به خاندان عصمت و طهارت (ع) عشق می ورزید . و در مراسم مذهبی و مجالس سوگواری حضرت سیدالشهدا (ع) حضور می یافت . عضو هیات های زنجیر زنی و سینه زنی بود و در مسجد به نمازگزاران و عزاداران خدمت می کرد .
بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی در تظاهرات و راهپیمایی ها شرکت می کرد . به حضرت امام و ارزشهای انقلابی عشق می ورزید . و در اغلب صحنه های سیاسی حضور داشت در برابر افراد منحرف و منافق می ایستاد و از آرمانهای انقلاب دفاع می کرد عضو فعال پایگاه بسیج بود در گشت زنی شبانه شرکت می کرد و در جمع آوری کمک های مردمی و ارسال آنها به جبهه ها تلاش می نمود و آرزو داشت که در راه دفاع از آرمانهای حضرت امام به شهادت برسد . در سال 1362 از طریق ارتش جمهوری اسلامی به خدمت سربازی اعزام شد و بی سیم چی لشکر 23 نوهه در منطقه کردستان بود و سرانجام در تاریخ 63/8/9 بعد از 18 ماه حضور دلاورانه در جبهه های حق علیه باطل در منطقه شلیم جاران غرب و در درگیری با گروههای ضدانقلاب به شهادت رسید . پیکر پاکش را بعد از تشییع باشکوهی در زادگاهش به خاک سپردند .
برادر محترم شهید می گوید : « در آخرین وداعی که با عباس داشتیم نقل می کرد که در خواب دیده ام محمد هوشیار (همسنگرش )مثل یک کبوتر پرواز می کند و به او گفتم مرا هم با خودت ببر اما او گفت هنوز موقع پروازت نرسیده » او معتقد بود که این بار برای شهادت آماده است و در حقیقت آمادگی پرواز کردن را پیدا کرده است .»