شهید حسن باعثی

شهید حسن باعثی در تاریخ یکم تیرماه ۶۴ در روستای ابراهیم آباد سبزوار متولد شدند. ایشان در خانواده متدین بزرگ شدند و ۳ خواهر و دو برادر بودند که ایشان فرزند سوم خانواده بودند. دوران تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در روستا گذراندند و برای دانشگاه در دانشکده فنی امام خمینی سبزوار مشغول به تحصیل شدند. در همین زمان با توجه به خصوصیات اخلاقی¬ای که داشتند به استخدام سپاه در امده و لباس مقدس پاسداری را به تن کردند. در زمان تحصیل و کار روزهای تعطیل را به روستا رفته و در کارهای کشاورزی کمک کار پدر بودند. مثل یک دوست و رفیق بودند و همیشه در انجام کارها و امور زندگی با ایشان مشورت می¬کردند. احترام زیادی برای پدر و مادر خود می¬گذاشتند. با خواهر و برادرهایش بهترین رفتار را داشتند. حتی به بچه¬ها هم احترام می گذاشتند و بچه¬ها علاقه زیادی به ایشان داشتند.
خیلی خوش اخلاق و مهربان بودند راز دار و برای همه دلسوز بودند برای هر کسی اگر کاری از دستشان برمی¬آمد انجام می¬دادند.
در انجام واجبات دقت زیادی داشتند نماز اول وقت و به جماعت. روزه . پرداخت خمس. پیروی از امر ولایت فقیه و ... . نماز شب می¬خواندند و دعای عهد را هر روز صبح می¬خواندند همیشه در دعاهایشان بعد نماز برای فرج امام زمان(عج) و سلامتی رهبر دعا می¬کردند و آرزوی شهادت را داشتند و از ما می¬خواستند برای شهادتشان دعا کنیم. در محل کار هم بهترین اخلاق را داشتند و برای داشتن حقوق حلال تلاش
می¬کردند و سعی داشتند در انجام کار کوتاهی نشود. هر روز صدقه می¬دادند و فرزندی به نام فاطمه را به سرپرستی قبول کرده بودند و ماهیانه مبلغی واریز می¬کردند. شهید مثل همه ما زندگی می¬کردند نماز می¬خواندند به مسافرت می¬رفتند درس می¬خواندند و... اما قبل از همه چیز رضای خدا در کارها برایشان مهم بود در زندگی مسیر کمال را در پیش گرفتند تا سرانجام به سعادت شهادت و ان¬شاءالله به رضایت خداوند دست یافتند.
در سال ۸۹ همزمان با میلاد امام زمان(عج) ازدواج کردند.
در زندگی مشترک همیشه سعی می¬کردند مشکل و ناراحتی به وجود نیاید و زندگی حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه(س) را الگوی زندگی خود قرار دادند.
هیچ وقت خستگی کار را به خانه نمی¬آوردند. در کارها همیشه مشورت می¬کردند و برای خواسته و نظر همسر خود احترام قائل بودند. در سال مهر ماه ۹۲ صاحب فرزند شدند
اولین و تنها هدیه ایشان برای دختر خود کتاب کودکانه آموزش نماز و قرآن بود.
دو ماه بعد در راه رضای خدا و رسیدن به بهترین هدف و سعادت زندگی فرزند دو ماهه خود و خانواده¬شان را ترک کردند و در یک ماموریت در زاهدان به شهادت رسیدند.