شهید ابراهیم نودهء

شهید ابراهیم نوده ء فرزند حسن در سال 1347 در شهر سبزوار بدنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را تا سال دوم گذراند، اما به دلیل فراهم نبودن شرایط از ادامه تحصیل باز ماند و به حرفه سیم پیچی مشغول شد. جوانی خوش اخلاق و مهربان بود. به والدین خود احترام می گذاشت. در برابر سختی ها و مصیبت ها صبور و مقاوم بود. کمتر عصبانی می شد. بسیار ساده زیست و قانع بود. اهل نماز و روزه بود و در نمازهای جماعت شرکت می کرد. به خواندن قرآن و دعاهای کمیل و توسل علاقه داشت. به ائمه اطهار (ع) عشق می ورزید و در مراسم و مجالس مذهبی و محافل سوگواری حضرت سیدالشهدا (ع) حضور می یافت. وی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در اغلب صحنه های انقلاب حاضر می شد. در تظاهرات و راهپیمایی ها شرکت می کرد. به تشییع جنازه شهدا می رفت. به حضرت امام عشق می ورزید و آرزو داشت او را از نزدیک زیارت کند. او اولین بار در سال 1362 از طریق بسیج به جبهه های حق علیه باطل اعزام شد و رزمنده لشکر 5 نصر شد. پس از آن بارها به جبهه های نبرد اعزام شد و در مدت 15 ماه حضورش در جبهه در عملیاتهای متعددی شرکت کرد. روحیه بالایی داشت و به جای رزمندگان دیگر نگهبانی می داد و الگوی دوستان و همرزمان بود. در جبهه در مسئولیت آرپی چی زن مشغول به خدمت بود. ایشان سرانجام پس از ماهها خدمت مجاهدانه در تاریخ 1365/4/11 در منطقه مهران و در جریان عملیات کربلای 1 بر اثر انفجار و سوختگی بدنش به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر ایشان پس از تشییع باشکوه، در گلزار شهدای شهر سبزوار به خاک سپرده شد.