شهید عباس نجم آبادی

شهید عباس نجم آبادی فرزند غلام رضا در سال ۱۳۴۷ در شهر سبزوار چشم به جهان گشود. چون تولد او همزمان با روز تولد حضرت ابوالفضل (ع) بود، نام او را عباس گذاشتند. تحصیلات ابتدایی را با موفقیت در زادگاهش گذراند اما به خاطر کمک به درآمد خانواده ترک تحصیل نمود و در کارگاه مکانیکی مشغول به کار شد و بعد از مدتی به شغل خبازی روی آورد. جوانی خوش اخلاق و خوش برخورد بود. با بزرگترها خصوصاً والدین خود با مهربانی و احترام رفتار می کرد. وقت شناس، منظم و منضبط بود. کمتر از کسی عصبانی می شد و در برابر سختی ها و مشکلات صبر و مقاومت داشت. صادق و درستکار بود. از دروغ گفتن و غیبت کردن پرهیز می‌کرد. مورد احترام و اعتماد همگان قرار داشت. در انجام واجبات دینی خصوصاً نماز و روزه دقیق بود. بسیار به مسجد می رفت و در نمازهای جماعت و جمعه شرکت می کرد. در جلسات قرائت قرآن و دعاهای کمیل و توسل حاضر می‌شد. به ائمه اطهار (ع) عشق می ورزید. وی بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی و با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در اغلب سخنرانی های سیاسی حاضر می‌شد. رابطه خود را با پایگاه بسیج محکم تر کرد و جوانان را به حضور در صحنه های انقلاب و آشنا شدن با ارزش‌های انقلاب تشویق می کرد. در تشییع جنازه شهدا شرکت می نمود. به حضرت امام علاقه داشت و آرزو داشت از نزدیک ایشان را زیارت کند. او در سال ۱۳۶۶ از طریق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به خدمت سربازی اعزام شد و رزمنده لشکر ۵ نصر بود. در مدت حضورش در جبهه های حق علیه باطل روحیه شجاعت و شهامت طلبی بالایی پیدا کرده بود و سرانجام در تاریخ 1366/11/1 در منطقه ماووت عراق و در جریان عملیات بیت المقدس 2 بر اثر اصابت ترکش به پهلویش به فیض عظیم شهادت رسید. پیکر پاک و مطهر ایشان پس از تشییع باشکوه، در گلزار شهدای شهر سبزوار به خاک سپرده شد.