شهید ابراهیم نجم آبادی

شهید ابراهیم نجم آبادی فرزند اکبر در سال 1342 در روستای نجم آباد سبزوار متولد شد. تحصیلات ابتدائی را در زادگاهش با موفقیت گذراند ولی به خاطر کمک درآمد خانواده ترک تحصیلی نمود و به کار های کشاورزی و قالی بافی مشغول شد. جوانی مهربان و صمیمی بود. به بزرگ تر ها خصوصا والدین خود احترام می گذاشت. در سلام کردن بر دیگران سبقت می گرفت. ساده زیست، زحمت کش و قانع بود کمتر عصبانی می شد و در برابر کمبود ها و سختی ها صبور و مقاوم بود به نیازمندان و مستمندان کمک می کرد. در کار های خیر پیشقدم می شد. از دروغ گفتن و غیبت کردن پرهیز می کرد. در انجام واجبات و فرائض دینی خصوصا نماز و روزه دقیق بود. نماز های جماعت را ترک نمی کرد. بسیار به مسجد می رفت و در جلسات قرآن قرائت قران و دعا های کمیل و توسل شرکت می کرد. به اهل بیت(ع) عشق می ورزید و در مجالس مذهبی و مراسم سوگواری حضرت سیدالشهدا(ع) حضور می یافت. در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی در تظاهرات و راهپیمایی های مردمی علیه رژیم ستم شاهی شرکت می کرد. به حضرت امام عشق می ورزید و اعلامیه ها و سخنرانی های او را در بین مردم توزیع می کرد. ابراهیم در تمامی صحنه های انقلاب حاضر می شد. در پایگاه بسیج فعالیت می کرد. جوانان را با ارزش های انقلاب آگاه می کرد. آرزو داشت امام را از نزدیک زیارت کند. او اولین بار در سال 1364 داوطلبانه از طریق بسیج به جبهه های حق علیه باطل اعزام شد و سه ماه در میادین نبرد حضور داشت. سپس از طریق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به خدمت مقدس سربازی اعزام شد و در مناطق عملیاتی جنوب مشغول به خدمت گردید. سرانجام در تاریخ 1365/06/21 در منطقه حاج عمران و در جریان عملیات کربلای2 به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاکش را بعد از تشییع، در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.