شهید داود ناظمی نامنی

شهید داوود ناظمی نامنی فرزند رجبعلی در سال1347در روستای نامن منظقه داورزن سبزوار به دنیا آمد.
پدر محترم او می گوید:
«چون فرزندانمان بعد از تولد فوت می کردند به امامزاده داوود متوسا شدیم و نذر کردیم که اگر فرزندانمان زنده بماند نام او را داوود می گذاریم»
داوود بعد از مدتی به همراه خانواده به تهران نقا مکان کرد و تحصیلات ابتدائی را با موفقیت در تهران گذراند و سپس به زادگاهش برگشت و دوره ی راهنمایی را به پایان رسانید و پس از آن بخاطر کمک به درآمد خانواده ترک تحصیل نمود و به کارهای کشاورزی مشغول شد. او جوانی خوش اخلاق و خوش برخورد بود، به بزرگترها خصوصا والدین خود احترام می گذاشت . در سلام کردن به دیگران سبقت می گرفت، به صله رحم اهمیت می داد ، همه اقوام و آشنایان او را دوست داشتند ، به نیازمندان و مستمندان کمک می کرد ، بسیار متواضع ،مهربان و با وقار بود، در برابرمشکلات و کمبودها صبر و مقاومت داشت.
از اسراف و تبذیر پرهیز می کرد.
داوود اهل نماز و روزه بود ، در نمازهای جماعت شرکت می کرد، به خواندن قرآن و کتب دعا بعد از نماز مقید بود به ائمه اطهار (ع) ارادت داشت ، عضو هیاتهای سینه زنی و زنجیر زنی بود و در مراسم مذهبی و محافل سوگواری حضرت سیدالشهدا (ع)حاضر می
شد.
او بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در صحنه های سیاسی و اجتماعی حضور می یافت، به عضویت پایگاه بسیج درآمد.
در تشییع جنازه شهدا شرکت می کرد و در برابر افراد منحرف و مغرض نسبت به انقلاب می ایستاد و از آرمانهای انقلاب اسلامی دفاع می نمود.
عاشق حضرت امام و انقلاب بود و آرزو داشت از نزدیک امام را زیارت کند.
داوود در سال 1365از طریق ارتش جمهوری اسلامی به خدمت سربازی اعزام شد و رزمنده ی گردان 157از تیپ21لشکر 88 ارتش بود.
در مدت 18 ماه حضور خالصانه خود درجبهه رشادتهای زیادی از خود نشان داد به جای دیگران نگهبانی می داد و با روحیه بسیار بالایی که داشت به رزمندگان دیگر نیز روحیه مقاومت و ایثار می داد.
داوود ناظمی سرانجام در تاریخ 1367/4/31 در منطقه سومار و در جریان عملیات تک دشمن بر اثر اصابت ترکش خمپاره به بدنش به فیض عظیم شهادت نایل آمد.
پیکر پاکش را بعد از تشییع باشکوهی در زادگاهش بخاک سپردند.
خواهر محترم شهید می گوید:
«بعد از شهادتش خواب دیدم که یک دسته گل به من داد و از من خواست تا آنرا به پدر و مادر بدهم و نیز تقاضا کرد که به مادر بگو:جای من خوب است برای من گریه نکن .»