شهید حسین مهری

شهید حسین مهری فرزند محمد علی در سال 1340 در روستای بهانگر منطقه داورزن سبزوار متولد شد. تحصیلات ابتدایی را با موفقیت در روستای مهر گذراند و پس از آن راهی سبزوار شد و در مدرسه راهنمایی دهخدا ادامه تحصیل داد. او که در این دوره دانش آموز ممتاز مدرسه بود موفق شد به تحصیل در رشته ریاضی فیزیک از دبیرستان ابن یمین سبزوار دیپلم بگیرد.
حسین اوقات فراغت خود را به مطالعه کتب علمی و مذهبی و کمک به خانواده می گذراند. او جوانی صبور و متین بود. به والدین خود احترام می گذاشت و بدون مشورت با آنها اقدام به انجام کاری نمی کرد. به مستمندان و نیازمندان کمک می کرد، صادق و درستکار بود، همه را دوست داشتند، از اسراف و تبذیر به شدت پرهیز می کرد، ساده زیست و کم توقع بود، به صله رحم اهمیت می داد و بسیار متواضع و فروتن بود.
ایشان بسیار متدین و مذهبی بود و به انجام فرائض دینی به ویژه نماز و روزه اهمیت می داد بسیار به مسجد می رفت و در نمازهای جماعت شرکت می کرد. بعد از هر نماز به خواندن قرآن و دعا مقید بود. به ائمه اطهار(ع) عشق می ورزید و در مراسم و مجالس مذهبی و سوگواری اهل بیت(ع) حضور می یافت.
هم زمان با اوج گیری قیام مردمی ملت مسلمان ایران در تظاهرات و راهپیمایی ها علیه رژیم پهلوی شرکت می کرد، علاقه زیادی به حضرت امام داشت. اعلامیه ها و تصاویر و رسالۀ توضیح المسائل ایشان را بین دوستان و مردم توزیع می کرد و چندین بار به خاطر همین موضوع مورد تعقیب نیروهای رژیم قرار گرفت.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران جذب فعالیهای پایگاه بسیج شد. به گشت زنی شبانه می رفت و جوانان را به حضور در پایگاه بسیج تشویق می کرد. عاشق جبهه و جنگ بود. در تشییع جنازه شهدا حضور می یافت و آرزو داشت که در راه دفاع از دین و میهن به شهادت برسد.
ایشان در سال 1360 در بسیج ثبت نام کرد. دوران آموزشی خود را در مشهد گذراند و سپس جزء نیروهای هوایی منطقه بهبهان منتقل شد و در تیپ46 فجر آرپی چی زن. حسین در سال 1360 ازطریق بسیج دورۀ آموزشی نظامی را در مشهد گذراند و به عضویت نیروهای هوایی بهبهان درآمد و رزمندۀ تیپ 46 فجر بود و سرانجام در تاریخ 1361/02/20 در جبهه خرمشهر و در جریان عملیات بیت المقدس بر اثر اصابت گلوله به گردنش به فیض شهادت نائل آمد. پیکر پاکش را بعد از تشییع باشکوهی در گلزار شهدای سبزوار به خاک سپردند .
خواهر محترم شهید می گوید :
«خواب دیدم که بعد از شهادتش همراه دو نفر سیّد وارد منزل شدند وقتی از او خواستم دوستانش را معرفی کند. سرش را پایین انداخت و بعد از خواهش و اصرار من گفت: یکی امام علی(ع) و دیگری امام حسین(ع) است.»