شهید سیدصادق مختاری حسینی

شهید سید صادق مختاری حسینی فرزند علی محمد در سال ۱۳۴۱ در منطقه را با موفقیت برای ادامه تحصیل به سبزوار عزیمت نمود دوره متوسطه را در رشته ساختمان هنرستان به پایان برد .و موفق به اخذ مدرک دیپلم شد .سیدصادق اوقات فراغت خود را به مطالعه کتاب علمی و مذهبی می‌گذراند او جوانی مهربان و صمیمی بود .به بزرگترها خصوصاً والدین خود احترام می گذاشت در انجام امور منزل به آنها کمک می‌کرد و وقت شناس و منظم بود. کمتر از عصبانی می شد .و در برابر سختی ها و مشکلات صبر و مقاومت داشت در کارهای خیر مشارکت می‌کرد نسبت به نیازمندان و مستمندان دلسوزی می نمود. و بسیار متواضع و با اخلاص و فداکار بود اهل نماز اول وقت و روزه بود همیشه با وضو بود و در نمازهای جماعت شرکت می کرد به خواندن قرآن بعد از هر نماز موقعیت بود در جلسات برگزاری تمرینات قرآن دعای کمیل و توسل حضور می‌یافت عاشق اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام بود در مراسم و مجالس سوگواری حضرت سیدالشهدا علیه السلام شرکت می کرد و در زندگی به آنها متوسل می شد.
در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی در تظاهرات و راهپیمایی ها مردمی علیه رژیم ستم شاهی پهلوی شرکت می کرد اعلامیه ها و تصاویر حضرت امام را در روستا بین مردم پخش میکرد.به روحانیت خصوصا حضرت امام علاقه خاصی داشت.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران جذب فعالیتهای پایگاه بسیج شد و بعد از مدتی به عضویت رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد مدتی محافظه نماینده مردم سبزوار در مجلس شورای اسلامی بود که آرزو داشت به جبهه برود و در راه دفاع از ارزش‌های انقلاب اسلامی به شهادت برسد در سال ۱۳۶۰ به جبهه های حق علیه باطل شتافت و از روحیه معنوی بالایی برخوردار بود.
همرزم محترم شهید می گوید:( در آخرین عملیاتی که باهم شرکت کرده بودیم سیدصادق آرپیچی زن گردان بود. و موفق شد با شجاعت و شهامت ۱۵ دستگاه تانک دشمن را منهدم کند و نزدیک به ۳۰۰ نفر از نیروهای عراقی را به هلاکت برساند.) و سرانجام در تاریخ 60/11/19 در منطقه تنگه چزابه بر اثر اصابت خمپاره ۶۰ به فیض عظیم شهادت نایل آمد و پیکر پاکش را بعد از تشریح باشکوهی در زادگاهش به خاک سپرده شد.
پدر محترم شهید می گوید:( در آخرین وداع ای که با سید صادق داشتن به گونه ای رفتار می کرد که انگار از شهادتش خبر دار بود توصیه کرد بعد از شهادتش گریه نکنیم چندین بار با من خداحافظی کرد تا زمانی که رزمندگان در صف های منظم حرکت می‌کردند از بین آنها جدا شد و به طرف من آمد و صورتم را بوسید.)