سردار شهید حسین محمدیانی

جانباز شهید حسین محمدیانی فرزند حسن در سال 1335 در شهر سبزوار متولد شد. تحصیلات دوره ابتدایی و راهنمایی را با موفقیت سپری کرد و در رشته ادبیات دبیرستان دکترغنی ادامه تحصیل داد و موفق به اخذ دیپلم شد. اوقات فراغت را در کمک به پدرش در شعبه شرکت نفت می‌گذشت و به ورزش خصوصاً فوتبال و والیبال علاقه داشت. جوانی مهربان و خوش برخورد بود. به بزرگترها خصوصاً والدین خود احترام می گذاشت و به نیازمندان کمک می‌کرد. بسیار شجاع، قاطع و باصلابت بود. از مناعت طبع بالایی برخوردار بود و هیچ گونه دلبستگی به دنیا نداشت. از رذایل اخلاقی دوری می‌کرد و مورد علاقه و احترام اطرافیان قرار داشت. در انجام فرایض دینی به ویژه نماز اول وقت اهمیت می‌داد. بیشتر در مساجد جامع و پامنار حضور می یافت. از غیبت و تهمت به شدت پرهیز می کرد و بسیار با صداقت و بی ریا بود. از روحیه معنوی بالایی برخوردار بود و دوستان او را به عنوان الگوی رفتاری اسوه خود قرار داده بودند. به حفظ اموال بیت المال بسیار حساس بود و از اسراف پرهیز می کرد. در سال‌های اولیه انقلاب ازدواج نمود. از او سه فرزند به یادگار مانده است. دوران سربازیش همزمان با اوج گیری قیام مردم علیه نظام طاغوت در اصفهان می‌گذشت، که در این مدت تایپیست دفتر یکی از فرماندهان ارتش در اصفهان بود و توانست اعتماد فرماندهان ارتش را به خود جلب کند و موقعیت خوبی به دست آورد تا در جریان ماشین‌نویسی نامه های ارتش از اخبار نظامی ارتش رژیم شاه مطلع شود و آن اطلاعات را در اختیار انقلابیون قرار دهد. در بهمن ماه سال ۱۳۵۷ با نیروهای انقلابی همراه بود که به منزل سرتیپ امینی افشار فرمانده هوانیروز اصفهان حمله کردند و با عده‌ای از مردم او را دستگیر کردند. وی با پیروزی انقلاب اسلامی در تمامی صحنه های سیاسی و اجتماعی انقلاب حضوری فعال داشت. در سال ۱۳۵۹ همزمان با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به عضویت بسیج درآمد و عازم منطقه سومار شد. در سال ۱۳۶۰ به عنوان پاسدار رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سبزوار به منطقه تنگه چزابه اعزام گردید. ایشان در عملیات‌های مختلف از جمله والفجر، رمضان، کربلای 4، میمک ،کربلای 5، بیت المقدس، خیبر، مهران، والفجر ۳ و والفجر ۸ شرکت کرد و رشادت های فراوانی از خود نشان داد. در ادامه حضور خستگی‌ناپذیر خود در مناطق مختلف عملیاتی به فرماندهی گردان ولی الله و سپس فرمانده تیپ محوری لشکر ۵ نصر انتخاب شد. در عملیات‌های خیبر، کربلا و قلاویزان به شدت شیمیایی شد. پس از پایان جنگ همواره با مجروحیت شیمیایی دست و پنجه نرم می‌کرد و در این مسیر صبر و شکیبایی می ورزید و سرانجام در تاریخ 1370/9/10 بر اثر شدت یافتن آثار و عوارض شیمیایی جنگ به فیض شهادت نایل آمد. پیکر پاک و مطهر ایشان پس از تشییع باشکوه، در گلزار شهدای شهر سبزوار به خاک سپرده شد.