شهید محمد محرومی

شهید محمد محرومی فرزند محمدعلی در سال ۱۳۳۱ در شهر سبزوار چشم به جهان گشود تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را با موفقیت در زادگاهش گذراند و پس از مدتی برای کمک به درآمد خانواده ترک تحصیل کرد و در حرفه مکانیکی مشغول به کار شد. جوانی مهربان و صمیمی بود و به والدین خود احترام می گذاشت. در سلام کردن از دیگران سبقت می گرفت. بسیار ساده زیست و زحمتکش و قانع بود. از دروغ و غیبت کردن پرهیز می‌کرد. در برابر سختی ها و مشکلات صبر و مقاومت داشت. از کمک کردن به نیازمندان و مستمندان دریغ نمی‌کرد. بسیار رازدار، وفادار و متواضع بود. در انجام فرایض دینی خصوصاً نماز و روزه دقیق بود. بسیار به مسجد می رفت و در نمازهای جماعت شرکت می‌کرد. با قرآن و کتب دعا مانوس بود. در مراسم مذهبی و مجالس سوگواری ائمه اطهار (ع) حضور داشت و عضو هیئت های زنجیرزنی و سینه زنی بود. به حلال بودن مال خود اهمیت می داد. او در آستانه پیروزی انقلاب اسلامی در تظاهرات و راهپیمایی های مردمی علیه رژیم شاهنشاهی شرکت می‌کرد. اعلامیه ها و تصاویر حضرت امام را بین مردم توزیع می‌کرد و در برابر افراد منحرف و مغرض نسبت به انقلاب نیز می ایستاد و از ارزش‌های انقلابی دفاع می‌کرد. محمد در سال ۱۳۵۸ ازدواج نمود که ثمره این پیوند یک فرزند بود. او با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران رابطه خود را با نهادهای انقلابی محکم تر کرد. عضو پایگاه بسیج محله بود و در آنجا به گشت زنی های شبانه می‌پرداخت. همچنین در جمع آوری کمک های مردمی و ارسال آنها به جبهه های حق علیه باطل مجاهدت می کرد. در تشییع جنازه شهدا شرکت می‌کرد. عاشق حضرت امام بود و آرزو داشت از نزدیک ایشان را ملاقات کند. وی در سال ۱۳۶۰ به استخدام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد. مدتی مربی آموزش نظامی بود و پس از آن به جبهه های حق علیه باطل اعزام شد و سرانجام در تاریخ 1360/4/18 بعد از تصرف شهر نوسود کرمانشاه با عده ای از همرزمانش مشغول پاکسازی منطقه بود که بر اثر انفجار مواد منفجره و اصابت ترکش به سر و پهلو و پشتش مجروح و به فیض عظمای شهادت نایل آمد. پیکر پاک و مطهر ایشان پس از تشییع باشکوه، در گلزار شهدای شهر سبزوار به خاک سپرده شد.