شهید علی رضا لطفی

شهید علی رضا لطفی فرزند غلام رضا در تاریخ 1340/01/01 در روستای کلاته تیرکمان منطقه ششتمد از توابع شهرستان سبزوار دیده به جهان گشود. خانواده اش نذر کرده بودند اگر فرزندشان پسر باشد نام او را علی رضا بگذارند. پدرش روحانی بود. کودکی را در کنار پدرش با آشنایی احکام اسلام و قرائت قرآن سپری کرد. به علت فراهم نبودن شرایط، از تحصیلات درسی بازماند. جوانی مهربان و صادق بود و به بزرگترها خصوصاً والدین خود احترام می گذاشت. در برابر مشکلات و کمبود ها صبور و مقاوم بود و از هیچ کاری برای کمک کردن به نیازمندان دریغ نمی کرد. به صله رحم اهمیت می داد. از دروغ گفتن و غیبت کردن پرهیز می کرد. بسیار رازدار ، فداکار و با گذشت بود. مورد علاقه و احترام اطرافیان قرار داشت. در انجام واجبات دینی خصوصاً نماز و روزه دقیق بود. بسیار به مسجد می رفت و در نماز های جماعت شرکت می کرد. به قرائت قرآن و کتب ادعیه بسیار اهمیت می داد. به ائمه اطهار (ع) عشق می ورزید و در مراسم مذهبی و سوگواری حضرت سید الشهدا (ع) حاضر می شد. مداح اهل بیت (ع) بود و در ایام محرم در مراسم عزاداری، روضه و مدیحه می خواند. اهل امر به معروف و نهی از منکر بود. در همه کارها به خداوند توکل می کرد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ارتباط خود را با نهاد های انقلابی بیشتر کرد. عضو پایگاه بسیج بود و در گشت زنی های شبانه شرکت می کرد. به حضرت امام علاقه داشت. در راهپیمایی ها و تظاهرات حضور می یافت و در تشیع جنازه شهدا شرکت می کرد. جوانان را به حضور در صحنه های انقلاب تشویق می کرد و آنها را از مفاسد رژیم شاه آگاه می ساخت. در سال1360 از طریق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به خدمت سربازی اعزام شد و در مناطق عملیاتی جنوب مشغول خدمت گردید. در دوره سربازی در عملیات های متعددی از جمله فتح المبین، فتح بستان و حصرآبادان، شرکت کرد. پس از پایان دوره سربازی با همسر خود ازدواج نمود. او در سال های 1362 تا 1365 چندین بار از طریق بسیج، داوطلبانه به جبهه های حق علیه باطل اعزام شد. سرانجام در تاریخ 1365/10/21 در منطقه شلمچه و در جریان عملیات کربلای5 بر اثر اصابت ترکش به سر و بدن به فیض رفیع شهادت نائل آمد. پیکر ایشان اشتباها به یکی از روستاهای قوچان برده شد اما بعد از شناسایی او را به زادگاهش انتقال دادند و پس از تشییع باشکوه، در گلزار شهدا به خاک سپرده شد.