استوار یکم شهید محمد وثوقی (کهنه ای)

شهید محمد وثوقی(کهنه ای) فرزند محمدباقر در تاریخ 1334/01/01 در روستای کهنه از توابع شهرستان جغتای دیده به جهان گشود. تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش به پایان رساند. در سال ۱۳۴۷ به توصیه پدربزرگش برای ادامه تحصیلات و فراگیری دروس فقهی وارد حوزه علمیه شهر سبزوار شد و تحصیلات مقدماتی صرف و نحو را نزد اساتید حوزه آقایان بحرینی، ابراهیم نژاد و قاضی فرا گرفت. پس از سه سال برای ادامه تحصیل وارد حوزه علمیه مشهد مقدس گردید و از محضر اساتید آن زمان از جمله میرزا حسنعلی مروارید بهره برد و تا اواخر سال ۱۳۵۳ تحصیلات تکمیلی خود را ادامه داد. در سال ۱۳۵۴ با توجه به علاقه ای که به نیروی پلیس و خدمت به کشورش داشت وارد ژاندارمری شد. پس از طی کردن دوره های آموزشی و تخصصی مختلف در مرزن آباد چالوس، از اواخر سال ۱۳۵۴ در ژاندارمری سیستان و بلوچستان مشغول به خدمت شد‌. محمد در همان سال ازدواج کرد که ثمره ازدواجشان 3 فرزند بود. از خصایل او خونگرمی و برخورد خوش با خانواده، اقوام و بخصوص همکارانش می باشد که با اکثریت آنان ارتباط گرم و خانوادگی داشت. در انجام واجبات دینی بخصوص نماز اول وقت بسیار دقیق می کرد و با قرآن مانوس بود. مُبلغ مذهبی بود و در مراسم و مجالس سوگواری حضرت سیدالشهداء(ع) حضوری فعال داشت و جوانان را با احکام اسلام آشنا می کرد. او در مبارزات مردم علیه رژیم ستمشاهی، با وجود حساسیتی که بخاطر شغلش وجود داشت، همراه مردم بود. با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی به رهبری حضرت امام خمینی(ره) بیشتر در عقیدتی سیاسی ژاندارمری(نیروی انتظامی) فعال بود و ارتباط خود را با سایر نهادهای انقلابی بیشتر کرد. با شروع جنگ تحمیلی، جوانان را تشویق به حضور در جبهه می کرد. از ابتدای شروع جنگ تحمیلی بارها خواستار حضور در جبهه ها بود که هر بار با حضورش مخالفت می شد. در سال۱۳۶۰ به ژاندارمری خراسان و شهر بجنورد منتقل شد و بیشتر در عقیدتی سیاسی فعال بود . حساسیت خاصی روی دفاع از ارزش‌های نظام مقدس اسلامی داشت و هر بار که خبر ترور یکی از بزرگان نظام و همچنین شهادت دوستان و همکارانی که در مناطق جنگی حضور داشتند را می شنید بسیار متاثر می شد. در سال ۱۳۶۱ به صورت ماموریت تحت عنوان معاون پاسگاه و مسئول عقیدتی سیاسی به ژاندارمری(نیروی انتظامی) استان آذربایجان غربی و شهر بوکان، در جنوبی ترین نقطه این استان رهسپار شد. آن سال اوج تحرکات گروهک های معاند کومله و دموکرات در آن منطقه و همچنین استان کردستان بود که شرارت ها و ناامنی هایی را برای مردم مظلوم این مناطق به وجود آورد. در اوج تحرکات این گروهک ها، در منطقه حضور داشت تا اینکه در تاریخ 1361/12/24 در درگیری مستقیم با این گروهک ها، در حالی که برای کمک و حمل یکی از سربازان زخمی جلو رفته بود، مورد اصابت مستقیم گلوله به سر و شکم قرار گرفت و به فیض شهادت نائل آمد. بر اساس وصیت شفاهی که نزد همکارانش کرده بود، در بیست و هفتم همان ماه پس از تشییع، در زادگاهش به خاک سپرده شد.