شهید علی اصغر عباسی

شهید علی اصغر عباسی فرزند دلاور در سال 1340 در روستای سنگرد منطقه ششتمد سبزوار به دنیا آمد. در کودکی به مکتب خانه روستا رفت و با قرائت قرآن و احکام اسلام آشنا شد. تحصیلات ابتدایی را با موفقیت در زادگاهش سپری کرد اما به خاطر کمک به درآمد خانواده تر ک تحصیل نمود وبه کارهای کشاورزی و دامداری مشغول شد. او جوانی خوش اخلاق و مهربان بود. به خانواده خود احترام می گذاشت و درانجام کارها به آن ها کمک می کرد ساده زیست و قانع بود.در برابر مشکلات و سختی ها صبرو مقاومت داشت از کمک کردن به نیازمندان دریغ نمی کرد از دروغ وغیبت دوری می کرد و بسیار رازدار و امانتدار بود و مورد علاقه و احترام اطرافیان قرار داشت. اهل نماز و روزه بود.در مسجد حضور می یافت و در نماز های جماعت شر کت می کرد. به خواندن قرآن بعد از نماز مقید بود. در کار ها به خدا توکل می کرد.به حلال بودن مال خود اهمیت می داد، به ائمه اطهار(ع) ارادت داشت و در مراسم مذهی و محافل سوگواری حضرت سید الشهدا (ع) شرکت می کرد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی وبا شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در اکثر صحنه های انقلاب حضور داشت. دوستان خود را به حضوردر صحنه های سیاسی و اجتماعی تشویق می کرد. عاشق حضرت امام بود و آرزو داشت که در راه دفاع از ارزش های انقلابی به شهادت برسد. در سال 1362 از طریق ارتش جمهوری اسلامی ایران به خدمت مقدس سربازی اعزام شد و در مناطق عملیاتی مشغول به خدمت گردید و سرانجام درتاریخ 62/10/19 در منطقه پایگاه مهاباد و در درگیری با گروههای ضدانقلاب به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاکش را بعد از تشییع با شکوهی در زادگاهش به خاک سپردند. برادر محترم شهید می گوید : ((درآخرین وداعی که با ایشان داشتم از شهادت حرف می زد، گویا شهادت خود را با چشم دیده بود، هنوز چند روزی از مرخصی اش مانده بود که عازم جبهه شده بود. گفتم هنوز وقت مرخصی تمام نشده در جواب گفت: اینجا کاری از من ساخته نیست در حالیکه در جبهه به من نیاز دارند.و در ادامه گفت:اگر شهید شدم برای من گریه نکنید چون خون من از خون علی اکبر و امام حسین (ع) رنگین تر نیست.بعد از هفت روز خبر شهادتش را برایمان آوردند.))