شهید علی شم آبادی

شهید علی شم آبادی فرزند علی اصغر در تاریخ 1335/01/01 در روستای شم آباد از توابع شهرستان خوشاب دیده به جهان گشود. تحصیلات اولیه ابتدایی را با موفقیت در زادگاهش سپری کرد ولی بدلیل کمک به درآمد خانواده ترک تحصیل نمود و به کارهای بنایی، کشاورزی و قالیبافی مشغول شد. جوانی خوش اخلاق و خوش برخورد بود و به والدین خود احترام می گذاشت و در امور منزل و مزرعه به آنها کمک می کرد. ساده زیست، زحمتکش و قانع بود. به صله رحم اهمیت می داد و مورد علاقه و احترام اقوام و آشنایان قرار داشت. از دروغ گفتن و غیبت کردن پرهیز می کرد. از کمک کردن به نیازمندان و مستمندان دریغ نمی کرد و در همه کارها به خدا توکل می نمود. اهل نماز اول وقت و حضور در مسجد بود. در نمارهای جماعت شرکت می کرد و به نماز شب اهمیت می داد. به خواندن قرآن و دعا به و نماز مقید بود و به حلال بودن مال خود حساس بود. به ائمه اطهار(ع) عشق می ورزید و در مراسم و مجالس مذهبی و محافل سوگواری سیدالشهدا(ع) شرکت می کرد. اهل امر به معروف و نهی از منکر بود و همواره برای رضای خدا فداکاری می کرد. علی در جوانی ازدواج نمود و ثمره زندگی مشترکشان 5 فرزند بود. او در آستانه پیروزی انقلاب در تظاهرات و راهپیمایی های مردمی بر ضدرژیم پهلوی در شهر تهران شرکت می کرد. اعلامیه ها و تصاویر حضرت امام را بین مردم توزیع می کرد و برای به ثمر بخشیدن انقلاب اسلامی تلاش نمود. وی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران رابطه خود را با نهادهای انقلابی بیشتر کرد. با جهاد سازندگی همکاری می کرد و برای رفع محرومیت ها به مناطق محروم عزیمت می نمود. عضو پایگاه بسیج بود. به گشت زنی های شبانه می رفت و در تشییع جنازه شهدا حاضر می شد. او در سال 1360 از طریق بسیج داوطلبانه به جبهه های حق علیه باطل اعزام شد و در مناطق عملیاتی به خدمت مشغول گردید. در مدت حضورش در جبهه آبادان مجروح شد و بعد از بهبودی، مجدد به جبهه برگشت. ایشان در سال 1365 نیز به جبهه اعزام گردید و مسئولیتش تیربارچی لشکر 5 نصر بود و سرانجام پس از ماهها مجاهدت مخلصانه در تاریخ 1365/02/31 در منطقه مهران بر اثر اصابت ترکش به سر و بدنش به فیض شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر ایشان پس از تشییع باشکوه، در زادگاهش به خاک سپرده شد.