سردار شهید حبیب الله رحیمی خواه(نوده)

شهید حبیب الله رحیمی خواه فرزند حسن در تاریخ 1344/05/10 در شهر نوده انقلاب از توابع شهرستان خوشاب دیده به جهان گشود. مادرش قبل از تولد ایشان به کربلا رفته بود و با زیارت مزار حبیب بن مظاهر، نذر کرد اگر فرزندش پسر باشد نام او را حبیب الله بگذارد. تحصیلاتش را تا پنجم ابتدایی ادامه داد و سپس به دلیل نبود امکانات و دور بودن مدرسه راهنمایی از روستا، از ادامه تحصیل بازماند. با قرآن بسیار مانوس بود؛ در مراسمات قرآنی حضور فعالی داشت و دیگران را به فراگیری قرآن تشویق می نمود. اوقات فراغتش را با قالیبافی و مطالعه کتاب های مذهبی و کتاب های شهید مطهری می گذراند. قرآن و مفاتیح را همیشه به همراه داشت و در فرصت های مختلف، به خواندن دعا مشغول بود. در کارهای دسته جمعی همیشه پیش قدم می شد. جوانی متواضع و مخلص بود و کمتر عصبانی می شد. به دیگران توصیه می نمود که در کارها به خدا توکل کنند. با طبقه کارگر و مستضعف، انس بیشتری داشت و درد و رنج آنها را به خوبی درک می کرد. اشتباهات دیگران را با شوخی و خنده به آنها گوشزد می نمود. از دروغ گفتن و غیبت کردن پرهیز می کرد. اهل نماز شب بود و علاقه زیادی به مراسمات مذهبی و عبادی داشت. در همه حال با وضو بود و از ذکر و یاد خدا غافل نمی شد. در سال 1361 ازدواج نمود و از ایشان 3 فرزند به یادگار مانده است. قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، در تظاهرات و راهپیمائی های مردمی علیه رژیم پهلوی شرکت می کرد. اعلامیه های حضرت امام(ره) را شبانه برای تکثیر به سبزوار می آورد و سپس در روستاهای اطراف توزیع می نمود. بعد از پیروزی انقلاب، در سخنرانی ها و فعالیت های مذهبی حضور چشم گیری داشت. با آغاز جنگ تحمیلی، داوطلبانه و از طریق بسیج، عازم حبهه شد. بعد از مدتی، به عضویت رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و کار خود را در سپاه شهرستان بیرجند جهت مقابله با قاچاقچیان آغاز نمود. پس از مدتی دوباره به جبهه اعزام گشت و به عنوان بی سیم چی گردان در تیپ 21 امام رضا(ع) مشغول به خدمت گردید. لیاقت و شایستگی او سبب شد تا به عنوان مسئول مخابرات گردان انتخاب شود. در عملیات های مختلف از جمله فتح المبین، بیت المقدس، رمضان، قادر، کربلای 5، خیبر و... را حضور داشت. پس از کسب تجربه های ارزنده در جنگ، به سمت معاون گردان جندالله از لشکر 5 نصر منصوب گردید. برادر کوچکتر ایشان، علی رضا در سال 1366 به شهادت رسید. سرانجام در تاریخ 1367/05/13 در منطقه شلمچه و در حالی که برای شناسایی منطقه پیش می رفت، بر اثر اصابت ترکش به سر و دست چپ، به فیض رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر ایشان پس از تشییع باشکوه، در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.