شهید رضا داورپناه (نزل آبادی)

شهید رضا داورپناه (نزل آبادی) فرزند عباس علی در تاریخ 1343/12/01 در شهرستان سبزوار دیده به جهان گشود. در کودکی به بیماری سختی دچار شد که با توسل به ائمه اطهار(ع) شفا گرفت و در نوجوانی از سایه پر مهر پدر محروم گشت. دوره ابتدایی را با موفقیت سپری نمود و تحصیلاتش را در مدرسه راهنمایی خیام تا اخذ مدرک سیکل ادامه داد و سپس ترک تحصیل نمود. جوانی خوش اخلاق، آرام و منضبط بود. به پدر و مادرش احترام می گذاشت. نسبت به افراد مستمند و نیازمند بسیار دلسوزی بود. از دروغ گفتن و غیبت کردن پرهیز می نمود و مورد احترام دیگران قرار داشت. به انجام فرائض دینی به خصوص نماز اول وقت و روزه بسیار اهمیت می داد. در ماه‌ رمضان با نصب بلندگو در پشت بام خانه، مراسم سحر را برگزار می‌کرد و اذان می‌گفت. به ائمه اطهار(ع) عشق می ورزید و در مراسمات عزاداری و تعزیه خوانی این بزرگواران حضور می یافت. در همه امور به خدا توکل می کرد و به حلال و حرام بودن اموالش اهمیت می‌داد. اهل امر به معروف و نهی از منکر بود. در اوایل انقلاب، در تظاهرات و راهپیمایی‌ها شرکت می کرد. در یکی از درگیری‌هایی که در مشهد با ضد انقلاب‌ها داشت، مجروح شد و در بیمارستان بستری گردید. عضو پایگاه بسیج بود و در گشت زنی های شبانه حضور می یافت. بعد از مدتی به عضویت رسمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد. در جوانی با دختری که فرزند شهید بود، ازدواج نمود و از ایشان دو فرزند پسر به یادگار مانده است. به انقلاب اسلامی و حضرت امام(ره) ارادت خاصی داشت. با شروع جنگ تحمیلی، عازم جبهه های حق علیه باطل شد و در عملیات های متعددی از جمله عملیات والفجر8 حضور یافت و همرزم شهید کاوه بود. در سال ۱۳۶۴ برای آخرین بار راهی جبهه شد و رزمنده لشکر ویژه شهدا بود. سرانجام در تاریخ 1364/12/07 در منطقه غرب خاک عراق و در جریان عملیات والفجر ۹ بر اثر اصابت ترکش به سر و سینه و دست، به فیض رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر ایشان پس از تشییع باشکوه، درگلزار شهدای شهرستان سبزوار به خاک سپرده شد.