شهید عبدالله افچنگی

شهید عبدالله افچنگی فرزند حسین در تاریخ 1342/01/01 در روستای افچنگ از توابع شهرستان سبزوار دیده به جهان گشود. آموزش قرآن را در مکتب خانه روستا فراگرفت و تحصیلات ابتدائی خود را در مدارس شبانه روزی آموخت. از نوجوانی به کار قالی بافی مشغول بود. به پدر و مادر خود بسیار احترام می گذاشت و رضایت آنها برایش مهم بود. به پدرش در کارهای کشاورزی و به مادرش در کارهای خانه کمک می کرد. جوانی راستگو، متین و خوشرو بود. تلاش می کرد رفتارش به گونه ای باشد که کسی از او دلگیر نشود. دیگران از ایشان به عنوان فردی بی آزار و مظلوم یاد می کردند. خوش قول و امانتدار بود. دیگران را از اسراف کردن منع می کرد. نسبت به حلال بودن اموالش حساس بود. به انجام فرائض دینی اهمیت می داد. اهل نماز اول وقت بود. روزش را با خواندن قرآن و دادن صدقه آغاز می کرد. اخلاص، سادگی و محبوبیت او زبانزد خاص و عام بود. در فعالیت های سیاسی و اجتماعی حضور چشمگیری داشت. عاشق امام(ره) و انقلاب بود. قبل از انقلاب، در راهپیمایی ها شرکت می کرد؛ به طوری که چندین مرتبه به همراه دوستانش، جهت شرکت در تظاهرات، پیاده از روستا به شهر می آمدند و در درگیری طبس نیز حضور داشتند. به ائمه اطهار(ع) عشق می ورزید. در مراسم سوگواری امام حسین(ع) در ماه محرم شرکت می کرد و تاکید بسیاری به پوشیدن لباس مشکی داشت. در مراسمات مذهبی از جمله دعاهای توسل و زیارت عاشورا حضور فعالی داشت. در جوانی ازدواج نمود و از ایشان یک فرزند پسر به یادگار مانده است که در زمان شهادتش هنوز به دنیا نیامده بود. آرزویش زیارت کربلا و شهادت بود. به همراه پدرش از طریق بسیج به جبهه های حق علیه باطل اعزام شد. قبل از شهادتش چهار مرتبه در جبهه حضور داشت. یک بار از ناحیه گردن مجروح شد. سرانجام در تاریخ 1362/08/30 در منطقه پنجوین و در جریان عملیات کربلای4 به فیض رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاک و مطهر ایشان شهید سال ها مفقود بود. سرانجام پلاک و پوتین های ایشان در سال 1375 تفحص شده و پس از تشییع باشکوه، در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.