هدیه ناقابل

در بیداری مشاهده کردم که در شب دوم شهادت هادی، تقریباً حدود 16 نفر به مسجد آمدند که سینه می زدند و یکی هم نوحه می خواند. در جلوی صف سید بزرگواری با قد بلند هم بود که زبانم نمی تواند او را وصف کند. از آن ها سوال کردم از کجا این شهید را می شناسید؟ گفتند: ما از لشکر 5 نصر خراسانیم و با هم همسنگر بودیم و الان برای عرض تسلیت آمده ایم. در هنگام رفتن آن ها، ما تا نزدیک ماشین آن ها را همراهی کردیم. وقتی به نزدیک ماشین رسیدند، آقا فرمود: اجازه داریم یک عکس از شما بگیریم. پدر شهید هم قبول کردند و عکس پدر شهید را که گرفتند. آقا فرمودند: این هدیه ناقابل را از ما بگیر. من به شما افتخار می کنم. هدیه را که گرفتم مفاتیح بزرگی بود که در آن عکس حضرت امام از وصیت نامه ایشان در صفحه اول مفاتیح نوشته شده بود. در مسجد در شب دوم به فرمان همان سید جلیل القدر یک پرچم به نام شهید رازقندی نصب کردند.