کلاه آهنی حسین

دستور عملیات قدیر سه چهار روز بعد از پذیرش قطعنامه داده شد و هدف آن شامل آزاد سازی منطقه هایی می شد که تحت تصرف دشمن بود. یادم هست هنگام آماده شدن برای عملیات به علت اینکه نیروها خیلی کم بودند از فرمانده مان سوال کردم: با این وضعیت پشتیبان ما کیست؟ ایشان گفتند: پشتیبان شما خداست، امیدتان به خدا باشد. با این روحیه به طرف مناطق عملیاتی حرکت کردیم و یکی از گردان هایی که وارد عمل شد ما بودیم. قبل از آن گردانی از برادران مشهدی وارد عمل شده بودند که متاسفانه به میدان مین برخورد کردند . حسین به همراه فرماندهی شهید کسکنی به طرف سه راهی حرکت کردند که دشمن روی آن خیلی سرمایه گزاری کرده بود. آن سه راهی در منطقه حسینیه کوشک قرار داشت و به سه راهی حسینیه معروف بود. بقیه خط آزاد شده بود و فقط سه راهی مانده بود که ما از کنار حمله کردیم و حسین و همراهانش از رو به رو فشار می آوردند که نهایتاً منجر به شهادت چند تن از این عزیزان شده بود. وقتی به آن منطقه رسیدیم کلاه آهنی حسین را دیدم که آنجا افتاده است. پس از شهادت این عزیزان و به دلیل زحمت زیاد آنان خط آزاد شد.