فرازی از وصیت نامه شهید رمضان علی شم آبادی (رضایی) : ما جوانان ایران بعد از چهارده قرن به ندای هل من ناصر ینصرنی حسین(ع)لبیک گفتیم
هادی همیشه به فکر کمک به دیگران بود. بین اقوام و آشنایان، زنانی بودند که کسی را نداشتند که هادی در زمستانها پشت بام خانه هایشان را تعمیر می کرد و یا در حمل اسباب و اثاثیه شان به آنها کمک می کرد.