فرازی از وصیت نامه شهید غلام علی خنده رو : در کربلا نبودیم، حالا که هستیم بیایید برویم و از قرآنمان و ناموسمان دفاع کنیم.
برادرم رمضان علی همیشه دوست داشت به هر نحوی که شده است به مردم کمک کند. یادم می آید به من می گفت می خواهم فردی باشم که بعد از مرگم مردم در حقم دعا کنند. و انسان شایسته ای برای مردم و جامعه باشم.