نظر کرده

از ابتدای تولدش با خود نشانه هایی آورد. میلاد پیامبر(ص) بود که او را به آغوشم دادند. پس از آن روز محمد صدایش کردم. چند سالی از عمر فرزندم نمی گذشت که به بیماری سختی مبتلا شد و یرای درمان او را به مشهد بردیم. با خود گفتم چه جایی بهتر از اینجا. به پابوسی آقا امام رضا(ع) رفتم و شفای پسرم محمد را از او خواستم. هنگامی که او را به بیمارستان بردیم هیچ علامتی از بیماری در محمد نبود. آری آقا امام رضا(ع) شفایش داده بود. محمد از همان ابتدا نظر کرده ی اهل بیت بود.