اصرار

عملیات کربلای 5 به زودی آغاز می شد. همه رزمنده ها در حال تدارک و آماده کردن خود برای شروع عملیات بودند. من و چند نفر از دوستان رزمنده از حاج حسین محمدیانی، فرمانده گردان خواستیم که به ابراهیم که تنها پسر خانواده است اجازه شرکت در عملیات داده نشود. حاج حسین موافقت کرد. وقتی ابراهیم از تصمیم گرفته شده مطلع شد، با چشمانی گریان پرسید: چرا مانع من می شوید؟ من روحیه ام از شما قوی تر است. آن قدر اصرار کرد و پافشاری نمود تا به خط مقدم اعزام شد.