یتیم نوازی

همسرم شهید شده بود و برادرم حسن برای شرکت در جنگ به جبهه می رفت و هر وقت به مرخصی می آمد در حضور فرزند من، فرزندانش را نمی بوسید و با خود زمزمه می کرد: چو دیدی یتمی سر افکنده پیش / نزن بوسه برروی فرزند خویش